اوتیسم خفیف چگونه تعریف می شود؟

محمد حمزه لو
22 بهمن 1400 | ۰۲:۴۰
راهنمای این مطلب

در مطلب؛ اوتیسم خفیف که برای شما تهیه کرده ایم سعی داریم به زبان ساده به والدین گرامی نکات مهم در مورد کودکان اوتیسم و همچنین روش شناخت و برخورد با کودکان اوتیسم را بیاموزیم
سایت کودک الکترونیک به دنبال اگاهی دادن به والدین و پیدا کردن راه کارهای مناسب می باشد، پس با ما در ادامه همراه باشید

بخوانیم

“اوتیسم خفیف” چگونه تعریف می شود؟

برخی افراد اوتیسم را مانند یک استخر شنا می دانند. شما یا در داخل آن هستید و خیس شده، یا در خارج از آن بوده و خشک هستید.

در واقع، اوتیسم در طیفی از شدت قرار دارد. برخی از افراد بلافاصله علائم قابل شناسایی را دارند و دیگران می توانند ببینند، و برخی دیگر تغییرات ظریفی در رفتار دارند که تشخیص آنها دشوارتر است.

برای متخصصان پزشکی، اصطلاح اوتیسم خفیف به فردی اطلاق می‌شود که علائم اوتیسم را داشته و در فعالیت‌های روزمره به کمک نیاز دارد. برای افراد عادی، اوتیسم خفیف می تواند معنای بسیار متفاوتی داشته باشد.

آیا فردی با رفتارهای عجیب و غریب واجد شرایط اوتیسم خفیف است؟ آیا آن شخص به کمک نیاز دارد؟

اینها سوالاتی هستند که بهتر است با مشورت با یک متخصص سلامت روان به آنها پاسخ داده شود. اما کنکاش در علائم، چالش‌ها و درمان‌های رایج می‌تواند شما را ترغیب کند که برای خود یا کسی که دوستش دارید یک قرار غربالگری بگیرید.

طیف اوتیسم را درک کنید

اوتیسم یک اختلال عصبی است که بر سبک های ارتباطی و رفتار افراد تأثیر می گذارد. قبل از سال 2013، پزشکان از اصطلاحات بسیاری برای توصیف اختلالاتی مانند این استفاده می کردند. اکنون، همه آنها تحت عنوان اختلال طیف اوتیسم (ASD) دسته بندی می شوند.

سه سطح در طیف اوتیسم وجود دارد.

سطح 1: این خفیف‌ترین نسخه اوتیسم است، اما افراد مبتلا به این اختلال هنوز برای تعاملات اجتماعی، برنامه‌ریزی، سازماندهی یا تغییر در روال‌های روزمره به کمک نیاز دارند.

سطح 2: این سطح متوسط از اوتیسم همچنین با مشکلاتی در ارتباط، برنامه ریزی و تغییر در روال عادی همراه است. افراد در این سطح نسبت به افراد دارای نوع خفیف‌تر اوتیسم به کمک بیشتری نیاز دارند.

سطح 3: این شدیدترین نوع اوتیسم است و افراد مبتلا به این بیماری اغلب به کمک قابل توجهی نیاز دارند. برخی هرگز مستقل زندگی نمی کنند، نمی توانند آزادانه صحبت کنند و با غریبه ها ارتباط برقرار نمی کنند.

در این چارچوب رسمی، حتی افراد مبتلا به به اصطلاح اوتیسم خفیف برای اداره زندگی روزمره به حمایت اعضای خانواده، دوستان و درمانگران نیاز دارند. کسانی که به کمک نیاز ندارند، واجد شرایط تشخیص نیستند.

برای برخی خانواده ها، این قوانین بسیار محدود کننده است. آن‌ها می‌دانند که چیزی در مورد نحوه ارتباط یا رفتار معشوقشان غیرعادی است و برای درک این تفاوت‌ها اطلاعات بیشتری می‌خواهند. برخی از محققان با آنها موافق هستند.

آیا افراد می توانند اوتیسم تشخیص داده نشده داشته باشند؟

محققان از چیزی به نام فنوتیپ اوتیسم برای توصیف افرادی استفاده می کنند که تمایلات اوتیسمی دارند اما واجد شرایط تشخیص رسمی ASD نیستند.

 آنهاعلیرغم داشتن مشکلات خفیف در رابطه، برای پیوستن به فعالیت های گروهی تلاش می کنند. آنها همیشه نمی توانند دوستان صمیمی پیدا کنند یا روابط عاشقانه ایجاد کنند. آنها ممکن است وقت خود را با افراد مسن تر یا جوان تر بگذرانند یا در عوض با حیوانات خانگی ارتباط برقرار کنند.

ازالگوهای ارتباطی غیر معمول برخوردارند:

آنها ممکن است برای صحبت با دیگران به ابزارهای دیجیتالی مانند سایت های رسانه های اجتماعی یا اتاق های گفتگوی اینترنتی تکیه می کنند.

سبک های یادگیری تطبیقی :

آنها ممکن است دوستان یا خواهر و برادرهای کمی داشته باشند که آنها را در مورد رفتار و الگوها راهنمایی کنند، بنابراین ممکن است به جای آن در مورد برنامه های تلویزیونی یا فیلم تحقیق کنند.

رفتار اجتماعی نامناسب :

آنها ممکن است به شیوه ای غیرعادی صحبت کنند که توجه را جلب کند. از آنجایی که آنها مهارت های اجتماعی ضعیفی دارند، ممکن است به رفتار نامناسب متهم شوند.

وسواس: آنها ممکن است اقلام مورد علاقه یا تکه های لباسی داشته باشند که از لمس و در آغوش کشیدن آن احساس خوبی دارند. آنها ممکن است نگران نظم یا کمال باشند.

چند مورد از این صفات را یک فرد برای واجد شرایط بودن فنوتیپ باید داشته باشد؟

حتی کارشناسان می گویند که مطمئن نیستند. هیچ آزمایش تشخیصی خاصی وجود ندارد. پزشکان نمی‌توانند نظرسنجی یا فهرستی از سؤالات را ارائه کنند، آن را نمره دهند و به فرد بگویند که آیا این اصطلاح صدق می‌کند یا خیر.

افراد مبتلا به اوتیسم در سه زمینه با مشکلاتی روبرو هستند

ارتباط: ممکن است درک گفتار غیرکلامی از جمله شوخی یا کنایه برای آنها دشوار باشد. آنها ممکن است ترجیح دهند به موضوعاتی بچسبند که می دانند و خوب می فهمند، و درک و دریافت طبیعی در یک چت به راحتی برایشان پیش نمی آید.

روابط: ممکن است ترجیح دهند بدن خود را به طور کامل کنترل کنند، بنابراین در برابر لمس، آغوش گرفتن یا بوسیدن مقاومت می کنند. آنها ممکن است مشتاق برقراری ارتباط با افراد دیگر باشند، اما مطمئن نیستند که چگونه این کار را انجام دهند. برخی از افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است به نظر اصلا به افراد دیگر اهمیتی ندهند.

قوانین: ممکن است از تغییرات ناگهانی در نحوه کار، اتفاق یا عملکرد چیزها خوششان نیاید. آنها ممکن است دوست داشته باشند غذای مشابهی بخورند، لباسهای یکسانی بپوشند و هر روز به مکانهای مشابهی بروند. تغییرات به شدت آنها را آزار می دهد.

در تئوری، یک فرد می‌تواند با چند مورد از این دسته‌بندی‌ها ارتباط برقرار کند و واجد شرایط شکل بسیار خفیف اوتیسم باشد، حتی اگر پزشکش به طور رسمی تشخیص خود راابراز نکند.

از طرف دیگر، برخی از کودکان در سنین پایین با اشکال خفیف اوتیسم تشخیص داده می‌شوند و به نظر می‌رسد با بالا رفتن سن، این مشکلات کمرنگ می‌شوند. برخی این را به نوع خفیف اوتیسم نسبت می دهند که با تجربه به طور معجزه آسایی ناپدید می شود. اما برخی از محققان می گویند که تشخیص اشتباه پزشکان مهم بوده و می توانند مقصرشناخته شوند . آنها می گویند شاید بچه ها اصلا اوتیسم نداشتند.

چرا تشخیص مهم است؟

به راحتی می توان کلمه خفیف را با کلمه نادیده اشتباه گرفت. اگر مشکلات فردی به طور خودکار او را واجد شرایط تشخیص رسمی اختلال طیف اوتیسم از سوی هر پزشک خارج از کشور نمی‌کند، چرا ناراحت باشیم؟

درست است که افراد باید مشکلاتی را در عملکرد روزمره نشان دهند تا شایستگی تشخیص ASD را داشته باشند. اما حتی افرادی که مواردی را که پزشکان آنها را خفیف می دانند نیز مشکلات بسیار واقعی دارند.

محققان می گویند افراد مبتلا به اوتیسم خفیف، اما قابل تشخیص، همیشه نمی توانند روابط نزدیکی برقرار کنند. با افزایش سن، احتمالاً با چالش‌های سلامت روانی از جمله افسردگی و اضطراب دست و پنجه نرم می‌کنند.

منطقی است که باور کنیم افراد دارای سطح پایین اوتیسم، حتی اگر پزشکان آن را تشخیص ندهند، نیز با مشکل مواجه خواهند شد.

گزارش‌های اول شخص که توسط افراد مبتلا به اوتیسم نوشته شده است، روزهایی را توصیف می‌کنند که در آن‌ها بسیار تلاش می‌کنند تا هم با دنیای اطراف خود هماهنگ شوند و هم تکانه‌های خود را کنترل کنند تا دیگران آنها را بپذیرند. آنها احساس سوء تفاهم، عصبانیت و انزوا را توصیف می کنند. این احساسات واقعی هستند و اهمیت دارند.

دانستن اینکه شما با یک فنوتیپ اوتیسم مطابقت دارید حتی می تواند به شما در محافظت از سلامتی خود در مراحل بعدی زندگی کمک کند. به عنوان مثال، محققان می گویند که افراد مبتلا به ASD زودتر از افراد بدون ASD علائم زوال عقل را بروز می دهند. اگر در معرض خطر هستید، می‌توانید با پزشک خود روی تکنیک‌هایی برای حفظ هوش ذهنی خود کار کنید.

کمک به اوتیسم خفیف

چگونه متوجه می شوید که اوتیسم رسمی دارید یا یک مورد خفیف و تحت بالینی دارید؟ مراجعه به پزشک شروع کننده مکالمه است.

در کودکان خردسال، تشخیص شامل موارد زیر است:

معاینه خوب کودک، ملاقات با پزشکان اطفال در اوایل زندگی باید شامل آزمایش های غربالگری باشد. اگر آن‌ها مشکلی را علامت‌گذاری کنند، خانواده‌ها به مرحله تشخیصی بعدی می‌روند.

ارزیابی های تیمی پزشکان و سایر متخصصان سلامت توانایی‌های شناختی، مهارت‌های زبانی و توانایی انجام کارهای روزانه کودک را ارزیابی می‌کنند.

در بزرگسالان، تشخیص شامل موارد زیر است:

ویزیت پزشکان: بزرگسالان با پزشک خانواده ملاقات کرده و درخواست ارجاع به متخصص می کنند.

غربالگری های تخصصی یک روانشناس، روانپزشک یا یکی دیگر از متخصصان سلامت روان غربالگری را انجام می دهد که شامل تعاملات اجتماعی، مسائل حسی، رفتارهای مکرر و علایق است.

درمان ASD معمولاً شامل درمان تحلیل رفتار کاربردی (ABA) است. متخصصان سلامت روان به عنوان مربی کار می کنند و به مسئولیت های خود کمک می کنند تا با مشکلاتی که آنها را عقب می اندازند مقابله کنند.

برای فردی که سطح 1 ASD دارد، یک جلسه ABA ممکن است بر ارتباطات متمرکز شود.

 مردم چگونه گفتگو را با غریبه ها باز می کنند؟ چگونه می توانند تماس چشمی را حفظ کنند؟ وقتی تاخیر در صحبت کردن ظاهر می شود چه باید بکنند؟

برای فردی که مبتلا به اوتیسم تحت بالینی است، این درمان ممکن است مفید باشد. همه می توانند از کار با یک متخصص در مورد مسائل ناراحت کننده سود ببرند. با این حال، برای این مشتریان، جلسات آنها ممکن است طولانی نباشد. آنها ممکن است به اندازه فرد مبتلا به اوتیسم سطح 1 نیازی به جلسات با یک متخصص نداشته باشند.

هر کس متفاوت است، و کمکی که نیاز دارند نیز تغییر می کند. قبل از ثبت نام برای هر درمانی با یک متخصص، با پزشک خود در مورد علائم، مسیرها و جدول زمانی صحبت کنید. با هم می‌توانید برنامه‌ای برای بهتر کردن اوضاع ایجاد کنید



اوتیسم خفیف
Mild autism

با ما از ثبت نام کتاب کودکت جا نمی مونی 😉

ثبت نام کتاب درسی-کودک الکترونیک

دلبندتو مدرسه ثبت نام نکردی🤫 پس روی تصویر کلیک کن👈👈

ثبت نام مدارس

اگر وقت نداری حضوری دنبال مهدکودک بگردی روی شکل کلیک کن 👈👈👈

نشانی مهدکودک ها-کودک الکترونیک
Kindergarten address
        !مطالب دیگه سایت را از دست ندید!
این مطلب را بادوستان خود به اشتراک بگذارید
درود بر عاشقان کودکان -سایت ما به تازگی ایجاد شده با بازدید مجدد خواهید دید که ما چقدر پیشرفت کرده ایم اگر دوست داری می تونی به ما بپیوندی
سوالی دارید؟ با ما صحبت کنید!
مکالمه را شروع کنید
سلام! برای چت در WhatsApp پرسنل پشتیبانی که میخواهید با او صحبت کنید را انتخاب کنید